تراکتور با زنوزی و شجاع، نیازی به رقیب ندارد!
مقابل نفتچی، بار دیگر تراکتور به کاپیتان پرحاشیه‌اش باخت! آن‌قدر در این دو سال شجاع به تراکتور ضربه زده که نیازی به تکرار نیست. هر کس بخواهد مشکل تراکتور را ریشه‌یابی کند، کافی است همین بازی با نفتچی را از اول تا آخر تماشا کند.
زنوزی با حاشیه‌هایی که می‌سازد، دعواهایی که راه می‌اندازد و دشمن‌تراشی علیه تراکتور، باعث می‌شود تیم بیرون از زمین به‌جای کمک، آسیب ببیند؛ و در داخل زمین، وردست او و ژنرال جانشینش، شجاع خلیل‌زاده، این مسئولیت را بر عهده دارد.
به همان دقایق آغازین بازی نگاه کنید: شجاع خلیل‌زاده بی‌دلیل سراغ داور چهارم رفت تا داور وسط مجبور شود به او تذکر دهد. بعد چنان قیافه‌ای گرفت که همه‌ی بازیکنان دیدند؛ یعنی بروید و هر کار دوست دارید بکنید، طرف از من ترسید! همان روش و دکترینی که در این سال‌ها در داخل جواب هم داده است.
اما دیدیم نتیجه‌ی این فلسفه در بازی بین‌المللی، اخراج فرشاد فرجی شد. یک بازیکن مبتدی هم می‌داند پا نباید از کمر بالاتر برود، اما پای فرجی توی صورت بازیکن ۱۹۰ سانتی‌متری حریف بود. تراکتور که یک گل عقب بود و برد می‌خواست، به بی‌اعصابی بازیکنانش، در رأس همه شجاع، باخت تا به سه امتیاز مورد نظرش نرسد.
البته پیش از آن، شجاع زحمت اصلی را کشیده بود! طبق معمول، به‌خاطر سن بالا و عدم تمرکز روی تمرین و مسابقه، ضعیف ظاهر شد و وقتی تصمیم گرفت روی توپ برود، سایه زد تا بازیکن حریف پاس گل راحتی بدهد.
شجاع بعد از آن صحنه سر جایش ایستاد و ترجیح داد به‌جای جبران اشتباه، سر سایر بازیکنان غر بزند. در ادامه‌ی بازی نیز او نه‌تنها نقشی در جمع‌وجور کردن تیم عقب‌افتاده‌ی ۱۰ نفره نداشت، بلکه عملاً با کندی و ایستادن در یک نقطه، تیمش را ۹ نفره کرده بود.
شجاع باید از امیرحسین حسین‌زاده ممنون باشد که با آن دو پاس گل از اساس نجاتش داد؛ اما با حقیقت چه خواهد کرد؟ اینکه دیگر از او برای تراکتور بازیکنی درنمی‌آید!
